گوگل پیکسل ۱۱ پرو برای من یکی از هیجانانگیزترین و مورد انتظارترین پرچمداران سال جاری به شمار میرفت. هدف اصلی از ورود به این بررسی و کار با این دستگاه، یافتن پاسخی روشن برای یک پرسش اساسی بود؛ این که آیا گوگل سرانجام توانسته پس از چندین نسل آزمون و خطا، مشکلات بنیادین و مزمن سری پرچمدار خود را برطرف کند یا خیر. اگر بخواهم بدون حاشیهپردازی پاسخ کوتاه را در همین ابتدا فاش کنم، متاسفانه پاسخ منفی است و غول مانتین ویو هنوز نتوانسته از زیر بار کاستیهای تاریخی خود شانه خالی کند. با این حال، پیکسل جدید در برخی زمینهها شبیه به یک شاهکار بیبدیل رفتار میکند و در بخشهایی دیگر رسماً با سر به زمین میخورد. در این مقاله تحلیلی جامع در بینوشا، تمامی زوایای این گوشی را زیر ذرهبین قرار میدهیم تا مشخص شود آیا پرچمدار تازه گوگل ارزش هزینهکرد دارد یا خیر.
طراحی، مهندسی بدنه و تجربه ارگونومیک
ورود به دنیای پیکسل ۱۱ پرو با لمس نسخه مشکی مات آغاز میشود، رنگی که گوگل در خلق آن سنگ تمام گذاشته و بدون اغراق یکی از چشمنوازترین تلفنهای همراه سالهای اخیر را پدید آورده است. کل شاسی دستگاه هویتی کاملاً مات دارد؛ تلفیق پنل پشتی با پوشش ساتن مخملی در کنار فریم آلومینیومی مات باعث شده تا حس در دست گرفتن گوشی بینهایت لوکس و مطمئن باشد و دیگر خبری از جذب آزاردهنده اثر انگشت یا لیز خوردنهای ناگهانی نیست. دکمههای تنظیم صدا و کلید پاور نیز در این نسل بازطراحی شدهاند و اکنون بازخورد لمسی فوقالعاده قاطع و سفتی دارند که هیچگونه لقی یا سستی در آنها دیده نمیشود.
در بخش زیرین فریم دستگاه، شاهد آرایش منظم خروجی اسپیکر اصلی، میکروفون مکالمه و درگاه مدرن یواسبی تایپ سی با پشتیبانی از استاندارد پرسرعت یواسبی ۳ هستیم که فرآیند انتقال دادههای حجیم را به شکل محسوسی تسریع میکند. همچنین روی فریم آلومینیومی، خطوط آنتن به شکلی جدید جایگذاری شدهاند و هماهنگی این ساختار با مودم ارتقایافته دستگاه موجب شده تا یکی از معضلات قدیمی کاربران یعنی ناپایداری سیگنال، پرش آنتن و افت کیفیت مکالمه تا حد چشمگیری التیام یابد و در طول مدت تست، پایدارترین تجربه آنتندهی را روی یک پیکسل شاهد باشیم. یکی دیگر از تحسینبرانگیزترین تصمیمات مهندسی گوگل، توجه استثنایی به بحث تعمیرپذیری است؛ پیکسل ۱۱ پرو بدون تردید یکی از منعطفترین و دسترسپذیرترین پرچمداران مدرن در بحث تعمیر توسط کاربر محسوب میشود و در صورت بروز خرابی، میتوان به کمک قطعات یدکی استاندارد و راهنماهای گامبهگام کالبدشکافی در یوتیوب، بخش بزرگی از تعمیرات و تعویض قطعات را در منزل و با ابزارهای اولیه انجام داد که از حیث طول عمر مفید محصول امتیازی بزرگ است.
امضای نمادین خانواده پیکسل یعنی نوار جزیرهای دوربین نیز در این نسل دگرگون شده و اکنون تمام این برآمدگی از یک قطعه شیشه یکپارچه و صیقلی تراشیده شده است. گوگل درون این نوار شیشهای، یک المان نوری جدید به نام هایلایت (HiLight) تعبیه کرده که در شرایط فعلی عمدتاً برای آگاهسازی از تماسهای ورودی و بازخورد بصری هنگام تعامل صوتی با هوش مصنوعی جمنای کاربرد دارد. گرچه برخی توسعهدهندگان مستقل با بهرهگیری از ابزار شیزوکو در محیط اندروید امکانی را فراهم کردهاند تا کاربران بتوانند نورپردازی این المان را برای سایر سناریوها نیز شخصیسازی کنند، اما استفاده از این راهکار نرمافزاری موجب از کار افتادن کنترلهای بومی سیستم در منوی تنظیمات میشود. از آنجا که دستگاه مورد بررسی به صورت امانت در اختیار استدیو بینوشا قرار داشت، ترجیح دادیم سازوکار آن را به شکل رسمی و دستنخورده حفظ کنیم. در مجموع، با در نظر گرفتن متریال بینقص، فریم یکدست و کیفیت مونتاژ عالی، پیکسل ۱۱ پرو در بخش طراحی و کیفیت ساخت نمره کامل ۱۰ از ۱۰ را با شایستگی از آن خود میکند.
صفحه نمایش؛ درخشش خیرهکننده با دو کاستی محسوس
گوگل در بخش جلویی پیکسل ۱۱ پرو از یک پنل اولد از نوع التیپیاو با وضوح تصویر کیواچدی و نرخ نوسازی انطباقی ۱۲۰ هرتز بهره گرفته است که تصاویری فوقالعاده شارپ، روان و چشمنواز با غلظت رنگ طبیعی ارائه میدهد. شاخصترین مشخصه این نمایشگر، حداکثر روشنایی ادعاشده ۳۶۰۰ نیتی آن است؛ در شرایطی که برخی برندهای رقیب با اعداد تبلیغاتی ۵۰۰۰ نیت و فراتر از آن در تستهای آزمایشگاهی بازی میکنند، روشنایی ۳۶۰۰ نیتی پیکسل ۱۱ پرو کاملاً واقعی، ملموس و پایدار است. به طوری که حین تابش مستقیم و تند آفتاب تابستان، صفحه نمایش با قدرتی تحسینبرانگیز بر نور محیط غلبه میکند و تمام محتوا، جزئیات متنی و کادربندیهای عکاسی با وضوحی استثنایی قابل مشاهده هستند.
با وجود کیفیت تصویر ردهبالا، دو ایراد حاشیهای در تجربه کاربری این پنل خودنمایی میکند. نخستین مسئله به ضخامت حاشیههای دور نمایشگر برمیگردد؛ در مقایسه مستقیم با رقبای همرده و همقیمت از برندهای سامسونگ و اپل، حاشیههای مشکی لبههای صفحه ضخیمتر هستند. گرچه این پهنا مانع از کارکرد روان دستگاه نیست، اما در کلاسی که بیش از هزار دلار برای آن پرداخت میشود، باریکتر بودن حاشیهها انتظاری طبیعی از سوی مخاطب سختگیر به شمار میآید. دومین نقطه ضعف، غیبت یک پوشش ضدانعکاس کارآمد شبیه به آن چیزی است که در اس ۲۵ اولترا سامسونگ مشاهده کردهایم؛ بازتاب منابع نوری و نور محیطی روی لایه شیشهای بیرونی همچنان به چشم میخورد و ترجیح میدادیم گوگل با مات کردن یا اضافه کردن فیلترهای پولاریزه پیشرفته، بازتاب صفحه را کاهش دهد. با این اوصاف، نمایشگر پیکسل ۱۱ پرو با تکیه بر خوانایی درخشان و پنل روان خود، امتیاز ۹ از ۱۰ را به دست میآورد.
دوربین؛ قلمرو تسلط بر عکاسی و پاشنه آشیل دیرینه در فیلمبرداری
هویت سری پیکسل همواره با تجربه عکاسی و پردازش محاسباتی گره خورده است و پیکسل ۱۱ پرو نیز بر روی کاغذ از ساختاری آشنا استفاده میکند؛ سنسور اصلی ۵۰ مگاپیکسلی، حسگر فوقعریض ۴۸ مگاپیکسلی، حسگر تلهفوتو ۴۸ مگاپیکسلی پریسکوپی با زوم اپتیکال ۵ برابری و در نهایت دوربین سلفی عریض ۴۲ مگاپیکسلی در پنل جلویی، شاکله بصری دستگاه را شکل دادهاند. در عملکرد واقعی، سنسور تلهفوتو به لطف مهندسی اپتیکی بازنگریشده نور بسیار بیشتری نسبت به نسل قبل جذب میکند و اکنون در ثبت جزئیات نمای نزدیک و ماکروگرافی بسیار چابکتر و دقیقتر عمل میکند. تصاویر به ثبت رسیده با دوربین اصلی و تلهفوتو در نور روز و فضاهای تاریک شبانه، به تمام معنا بینظیر هستند؛ داینامیک رنج استثنایی، پردازش دوگانه خروجی و ثبت واقعی بافت پوست انسان همان امضای ماندگار پیکسل را به نمایش میگذارند که رقبا هنوز در رسیدن به آن درماندهاند. با این همه، اگر تصاویر ثبتشده را در مقایسهای سختگیرانه کنار پیکسل ۱۰ پرو قرار دهید، متوجه خواهید شد که ارتقای کلی کیفیت تصویر به کمتر از پنج درصد محدود میشود.
گوگل در بخش ویژگیهای هوش مصنوعی نرمافزار دوربین، یک حالت اختصاصی جدید به نام مجیک کپچر اضافه کرده است که با ضبط برشهای ویدیویی پیوسته و بهرهگیری از پردازشهای یادگیری ماشین، به صورت خودکار فریمهای باکیفیت ۱۲ مگاپیکسلی با فوکوس دقیق و بدون تارشدگی را از دل حرکت بیرون میکشد؛ ویژگی مفیدی که بیش از همه برای ثبت عکس از کودکان پرجنبوجوش یا حیوانات خانگی چابک کارایی دارد. ابزارهای آشنایی نظیر Add me، Magic Eraser، Long Exposure، Action Pan و کنترلهای حرفهای نیز کماکان با قدرتی دستنخورده حاضر هستند. اما نکته ناامیدکننده در عکسبرداری ۵۰ مگاپیکسلی با وضوح کامل این است که در صورت استفاده از بزرگنماییهای هیبریدی مانند کراپ دو برابری، موتور بازسازی بافت مبتنی بر هوش مصنوعی گاهی دچار خطای محاسباتی میشود و نتیجه کار در نواحی دارای جزئیات ریز، به شکلی مات، نقاشیگونه و شدیداً مصنوعی ثبت میگردد.
برای دیدن نمونه عکسهای گوشی حتما بررسی داخل یوتیوب رو چک کن!
متاسفانه وقتی پای ضبط ویدیو به میان میآید، پیکسل ۱۱ پرو به سرعت شکوه عکاسی خود را از دست میدهد و پاشنه آشیل دیرینه گوگل نمایان میشود. این دستگاه کماکان از فیلمبرداری نیتیو با وضوح هشتکا عاجز است و برای دستیابی به خروجی هشتکا مجبور هستید ویدیوها را روی سرورهای ابری گوگل آپلود کنید تا فرآیند پردازش ابری سنگین روی آن صورت پذیرد. علاوه بر این، هیچ پروفایل رنگی فلت لاگ برای اصلاح رنگ پیشرفته تدوینگران در دسترس قرار ندارد و سقف ضبط محلی روی رزولوشن فورکا با نرخ ۶۰ فریم بر ثانیه قفل شده است. از همه بدتر این که هنوز قابلیت پیشپاافتاده جابهجایی میان دوربین پشتی و دوربین سلفی در میانه ضبط ویدیو روی این پرچمدار گرانقیمت وجود ندارد و باید ضبط را متوقف کرده و مجدداً فایل جدیدی ایجاد کنید. به دلیل تمایز فاحش میان عملکرد عکاسی با نمره کامل و کارایی ضعیف بخش ویدیو، این بخش به امتیاز کلی ۸ از ۱۰ بسنده میکند.
عملکرد سختافزاری و پردازش؛ ناکامی بزرگ تنسور جی ۶
تراشه تنسور جی ۶ بدون شک بزرگترین نقطه سرخوردگی پیکسل ۱۱ پرو به حساب میآید. برخلاف هیاهوی رسانهای و شایعاتی که از دگرگونی بنیادین معماری این تراشه حکایت داشتند، این چیپست کماکان بر پایه همان لیتوگرافی ۳ نانومتری پیشین به تولید رسیده و رشد محدود ۱۰ تا ۱۵ درصدی در پردازشگر مرکزی و گرافیکی عملاً به هیچ وجه پاسخگوی شکاف عمیق موجود میان گوگل و سردمدارانی نظیر اپل، کوالکام و مدیاتک نیست و پافشاری لجبازانه مانتینویو بر این مسیر، مستقیماً به زیان خریدار تمام میشود. ضعفهای ساختاری این تراشه خیلی زود در کاربریهای عادی روزانه نقاب از چهره برمیدارند؛ به گونهای که حین پیمایش درون نرمافزار رسمی دوربین یا هنگام فیلمبرداری و سوییچ میان لنزهای گوناگون، افت فریمهای پیدرپی و تأخیر به وضوح تجربه شما را خدشهدار میکنند و وضعیتی مشابه را هنگام استوری گرفتن در محیط اینستاگرام نیز شاهد هستیم.
فاجعه اصلی در بخش پردازشگر گرافیکی ایمجینیشن رخ میدهد که زیر بارهای پردازشی مداوم و سنگین به سرعت تسلیم میشود؛ این گرافیک در اجرای عناوین سنگین سهبعدی و بازیهای کنسولی موبایل حتی از ارائه یک نرخ پایدار ۳۰ فریم بر ثانیهای ناتوان است و در بازیهایی که یک آیفون ۱۵ استاندارد معمولی با تراشهای قدیمیتر به راحتی و با روانی کامل اجرا میکند، پیکسل ۱۱ پرو دچار پرش فریم و افت راندمان حرارتی شدید میشود. ادعای تبلیغاتی گوگل مبنی بر جهش ۵۰ درصدی راندمان هوش مصنوعی نیز در دنیای واقعی چندان به کار نمیآید، چرا که در اکثر سناریوها رندرینگ گرافیکی ضعیف به عنوان یک گلوگاه سختافزاری عمل کرده و جلوی حس شدن این سرعت را میگیرد.
| بنچمارکها | ||
|---|---|---|
| عملکرد پردازنده | ||
| Geekbench 7 | 2233 | 5586 |
| عملکرد گرافیکی | ||
| Steel Nomad | 1177 | |
تیر خلاص به ارزش سختافزاری این محصول، تصمیم عجیب گوگل در بخش حافظه است؛ جایی که نسخه پایه با قیمت سنگین خود تنها به ۱۲ گیگابایت حافظه رم مجهز شده و اگر کاربری خواهان دستیابی به رم ۱۶ گیگابایتی برای تضمین آیندهنگری باشد، ناگزیر است به سراغ نسخههای ذخیرهسازی ۵۱۲ گیگابایتی برود که برچسب قیمتی آنها تا حوالی مرز ۱۵۰۰ دلار صعود میکند. با در نظر گرفتن تمامی این افتها و عملکرد غیرقابل قبول در برابر رقبای همقیمت، بخش پردازشی نمرهای بهتر از ۴ از ۱۰ دریافت نمیکند.
اکوسیستم نرمافزاری و هوش مصنوعی؛ تعهد ارزشمند با طعم تکرار
برگ برنده سنتی گوگل در پشتیبانی نرمافزاری همچنان پابرجا مانده است و تضمین آپدیت ۷ ساله سیستمعامل، آرامش خاطر فوقالعادهای را از نظر دریافت جدیدترین قابلیتها و پچهای امنیتی فراهم میسازد؛ تعهدی که با توجه به عملکرد موفق این شرکت در بهروزرسانی پنجساله پرچمداران پیشین مانند سری پیکسل ۶، کاملاً معتبر و قابل اتکا تلقی میشود. در بخش قابلیتهای انحصاری هوش مصنوعی، ابزار رمبلر فوقالعاده عمل میکند؛ این قابلیت به کاربر اجازه میدهد تا گفتار صوتی به زبان انگلیسی را با سرعتی استثنایی و دقتی مثالزدنی به متن تبدیل کند و حتی تپقها، مکثهای طولانی و کلمات اضافه کلام را به طور خودکار پالایش کرده و متنی روان تحویل دهد.
اما نکته پنهان در پس زرقوبرق این قابلیتهای نرمافزاری آن است که بخش عمده ویژگیهای جدید، ابزارهای جمنای و ویجتهای سفارشی رابط کاربری به صورت انحصاری در این گوشی محبوس نخواهند ماند و گوگل آنها را از طریق بستههای بهروزرسانی دراپ به پیکسل ۱۰، پیکسل ۹ و حتی برخی رقبای اندرویدی نظیر پرچمداران آینده سامسونگ گسترش خواهد داد. از دیدگاه کاربردی، اگر کسی بخواهد به درک دقیقی از اکوسیستم نرمافزاری این دستگاه برسد، میتواند همان بررسی سال گذشته پیکسل ۱۰ را مطالعه کند، چرا که تقریباً تمام قابلیتهای برجسته در آن نسل نیز حضور دارند یا به زودی به آن تزریق خواهند شد.
جمعبندی نهایی و ارزش خرید؛ پیکسل ۱۱ پرو سهم چه کسانی است؟
گوگل با اتخاذ سیاست افزایش قیمت در سال جاری، شرایط را برای توجیه خرید پیکسل ۱۱ پرو به شدت دشوار کرده است. تا زمانی که دلباخته تمامعیار رنگ مشکی مات چشمنواز، تغییرات ظاهری جزیره شیشهای دوربین و مهندسی بدنه جدید نباشید، پرداخت چنین هزینه گزافی برای ارتقا به پیکسل ۱۱ پرو به هیچ وجه یک تصمیم منطقی و توجیهپذیر به حساب نمیآید. تراشه تنسور جی ۶ همچنان زیر استانداردهای سختگیرانه بازار پرچمداران دستوپا میزند و فیلمبرداری دستگاه نیز از عدم بلوغ نرمافزاری و سختافزاری رنج میبرد.
پیشنهاد صریح و نهایی تحریریه بینوشا به دوستداران این برند کاملاً مشخص است؛ چنانچه شیفته تجربه نرمافزاری تمیز گوگل و دوربین بیرقیب عکاسی در ثبت لحظات هستید، بدون کمترین تردید نگاه خود را به سمت خرید مدلهای قیمتشکسته سالهای قبل نظیر پیکسل ۱۰ پرو یا حتی پیکسل ۹ پرو معطوف کنید. با اتخاذ این تصمیم، مبالغ هنگفتی از سرمایه خود را پسانداز خواهید کرد و در عین حال به بیش از ۹۵ درصد از تجربیات نرمافزاری، هوشمندی، کیفیت تصویر و قابلیتهای کاربردی این نسل دسترسی خواهید داشت، بدون آن که ناچار به پرداخت هزینه سنگین آزمون و خطای تراشه تنسور شوید.
نظرات شما
برای ثبت نظر باید وارد حساب کاربری خود شوید.
ورود / ثبتنام