نقد و بررسی لپ‌تاپ Lenovo Lecco Bellator

مقدمه:

امروز با یه سوال جذاب شروع می‌کنیم: اگه بگم لنوو یه سری جدید رو کرده که قراره دقیقاً جای خالی بین مدل‌های اقتصادی LOQ و پرچمدارهای Legion رو پر کنه، چه واکنشی دارید؟ با Lenovo Lecco Bellator آشنا بشید؛ مهمان ناخوانده‌ای از زیربرند جدید لنوو که اومده با استراتژی «مشخصاتِ لجیون با قیمتِ لوک» معادلات بازار رو بهم بزنه. نکته مرموز ماجرا اینجاست که این دستگاه فعلاً مسافر انحصاری بازارهای شرق آسیاست و هنوز پایش به بازار جهانی باز نشده، اما ما تو بینوشا این “لجیونِ اقتصادی” رو گیر آوردیم تا ببینیم آیا ترکیب پردازنده‌های قدرتمند سری HX و نمایشگر خیره‌کننده ۲.۵K در این بدنه جدید، واقعاً می‌تونه بازار گیمینگ رو تکون بده یا فقط یه اسم جدیده؟ کمربندها رو سفت ببندید که قراره با هم به دل و روده این “لکو بلاتور” عجیب و غریب نفوذ کنیم!

طراحی و کیفیت ساخت؛ ساده، شیک و بی‌شیله‌پیله

وقتی برای اولین بار Lenovo Lecco Bellator رو از جعبه درمیارید و دستتون می‌گیرید، همون لحظه اول متوجه می‌شید که لنوو اینجا اصلاً دنبال قر و فر اضافی نبوده! خبری از رنگ‌بندی‌های عجیب نیست و این دستگاه فقط تو رنگ خاکستری مات تولید شده؛ رنگی که هم سنگین و باکلاسه و هم با اون لوگوی براق Bellator روی درب، یه حس مدرن و گیمینگ بهتون میده.

حالا بیاید یکم دقیق‌تر لمسش کنیم. قاب پشتی دستگاه (همون پشت صفحه نمایش) از فلز ساخته شده که وقتی دستتون رو روش می‌کشید، اون خنکی و استحکامِ دوست‌داشتنیِ لپ‌تاپ‌های گرون‌قیمت رو بهتون منتقل می‌کنه. اما خب، وقتی درب لپ‌تاپ رو باز می‌کنید، داستان یکم اقتصادی‌تر میشه! بدنه داخلی و شاسی اصلی از پلاستیک فشرده ساخته شده که خیلی ما رو یاد سری LOQ میندازه.

بذارید باهاتون روراست باشم؛ اگه خیلی روی بخش‌های وسط کیبورد یا استراحت‌گاه دست فشار بیارید، یه کوچولو انعطاف یا همون Flex رو حس می‌کنید. ولی نترسید! این موضوع تو لپ‌تاپ‌های گیمینگ این رده قیمتی کاملاً طبیعیه و اصلاً به معنی بی‌کیفیت بودن نیست؛ اتفاقاً شاسی دستگاه زیر دست خیلی قرص و محکم حس میشه. یکی از بهترین ویژگی‌های این طراحی هم “مات بودن” بدنه‌ست؛ یعنی دیگه لازم نیست همش دستمال دستتون باشه تا جای اثر انگشت رو پاک کنید، چون این بدنه خیلی تمیز و مرتب می‌مونه. پایه‌های زیرین هم پهن و جون‌دار طراحی شدن تا وقتی وسط بازی هیجان‌زده می‌شید، لپ‌تاپ روی میز سُر نخوره.

لولاها؛ امتحان پس‌داده و منعطف

زاویه باز شدن: حدود ۱۸۰ درجه

ثبات: خوب

باز کردن با یک دست: بله

اما برسیم به لولاها که همیشه پاشنه آشیل لپ‌تاپ‌های میان‌رده بودن، ولی اینجا داستان فرق می‌کنه. لولاهای Lenovo Lecco Bellator عملکرد واقعاً نرم و قابل‌اعتمادی دارن و همون “DNA” سری لجیون اینجا هم حس میشه. خبر خوب برای طرفدارای «تست باز کردن با یک دست» اینه که بله! تعادل وزنی دستگاه اونقدر خوب رعایت شده که می‌تونید درب لپ‌تاپ رو خیلی راحت و شیک با یک دست باز کنید، بدون اینکه بدنه پایینی از روی میز بلند بشه.

نکته جذاب بعدی، زاویه باز شدن اونه؛ این لولاها اجازه میدن نمایشگر تقریباً ۱۸۰ درجه کامل تخت بشه. شاید هر روز ازش استفاده نکنید، ولی بودنش خیال آدم رو راحت می‌کنه که اگه یهو درب لپ‌تاپ بیش از حد به عقب رفت، لولا نمی‌شکنه.

و اما مهم‌ترین فاکتور: ثبات. وقتی لپ‌تاپ بازه، نمایشگر ۱۶ اینچی خیلی محکم سر جاش وایمیسته. حتی اگه مثل من عادت دارید موقع تایپ کردن یا وسط گیم‌های هیجانی روی دکمه‌ها می‌کوبید، خیالتون راحت باشه که صفحه نمایش لرزش خاصی نداره و اون “لق زدن” رو مخی که تو بعضی رقبا می‌بینیم، اینجا وجود نداره. در کل، لولاها حسابی قرص و محکم طراحی شدن و حس یه دستگاه باکیفیت رو بهتون میدن.

ابعاد و قابلیت حمل؛ یه همراه قدرتمند اما سنگین‌وزن

اندازه صفحه نمایش: ۱۶ اینچ (≈ ۴۰.۶ سانتی‌متر)

ضخامت: ۲.۶ سانتی‌متر

عرض: ۳۶.۰ سانتی‌متر

عمق: ۲۶.۰ سانتی‌متر

حجم کل: حدود ۲,۴۵۰ سانتی‌متر³

وزن لپ‌تاپ: ۲.۱ کیلوگرم

حجم شارژر: حدود ۶۰۰ سانتی‌متر³

وزن شارژر: ۰.۷ کیلوگرم

بذارید خیالتون رو راحت کنم: Lenovo Lecco Bellator دقیقاً میره تو دسته لپ‌تاپ‌های «نیمه‌قابل‌حمل». یعنی چی؟ یعنی این دستگاه یه اولترابوکِ پرِ‌کاه نیست که بندازید تو کیف و اصلاً یادتون بره همراهتونه. با وزن حدود ۲.۵ کیلوگرم (بدون شارژر)، این لپ‌تاپ بیشتر برای این ساخته شده که روی میز کار یا گیمینگ شما پادشاهی کنه و فقط “گاهی اوقات” برای سفر یا جابه‌جایی‌های ضروری بره تو کوله‌پشتی.

اگه دانشجو هستید و می‌خواید هر روز صبح تا شب این دستگاه رو روی دوشتون حمل کنید، شاید آخر هفته کتفتون ازتون شکایت کنه! اما برای کسی که مسیر خونه تا محل کار رو میره یا گهگاهی مسافرت میره، کاملاً قابل‌تحمله.

و اما ماجرای شارژر… یه نکته مهم که باید بدونید، آداپتور شارژر این دستگاهه. برخلاف پورت‌های مستطیلی معروف لجیون، اینجا با یه شارژر سر گرد طرفیم که خودش به تنهایی یه «آجر» کوچیک محسوب میشه! این شارژر وزن و حجم قابل‌توجهی داره و وقتی می‌ذاریدش کنار لپ‌تاپ، وزن کلی پکیج میره بالای ۳ کیلوگرم. پس پیشنهاد دوستانه من؟ اگه این لپ‌تاپ رو می‌خرید، حتماً یه کوله استاندارد و جادار داشته باشید. در کل، این وزن و ضخامت، بهایِ داشتنِ اون سیستم کولینگ قوی و نمایشگر ۱۶ اینچیه که به نظرم ارزشش رو داره.

قابلیت ارتقا و تعمیر؛ بهشتِ دست‌به‌آچارها!

شکاف‌های رم(RAM Slots): دو عدد (SO-DIMM)

شکاف‌های فضای ذخیره‌سازی (Storage Slots): دو عدد (M.2 PCIe Gen 4)

باتری قابل تعویض: بله

کارت شبکه بی‌سیم قابل تعویض: بله

خبر خوب برای کسانی که دوست دارند سیستم‌شان را تا دندان ارتقا دهند: Lenovo Lecco Bellator دست شما را باز گذاشته است! دسترسی به قطعات داخلی این دستگاه واقعاً راحت و کاربرپسند طراحی شده. کافیست چند تا پیچ فیلیپس معمولی زیر دستگاه را باز کنید و با یه پیک گیتار یا ابزار پلاستیکی، قاب را جدا کنید. خوشبختانه پیچ‌ها از نوع “اسیر” هستن و گم نمی‌شن، پس نگران قل خوردن پیچ‌ها زیر میز نباشید.

رم و حافظه؛ هر چقدر دلت می‌خواد! وقتی دل و روده دستگاه را می‌ریزید بیرون، با منظره‌ای روبرو می‌شوید که این روزها کم‌کم دارد کمیاب می‌شود: دو اسلات رم SO-DIMM که هیچ‌کدام لحیم شده نیستند! این یعنی اگر رم ۱۶ گیگابایتی فعلی برایتان کم بود، می‌توانید در آینده تا ۶۴ گیگابایت رم DDR5 روی این دستگاه سوار کنید. برای حافظه هم لنوو خساست به خرج نداده و دو اسلات M.2 در اختیار شماست که هر دو از استاندارد پرسرعت PCIe Gen 4 پشتیبانی می‌کنند. پس اگر حافظه ۱ ترابایتی پر شد، به جای پاک کردن بازی‌ها، کافیه یه SSD جدید بخرید و بندازید توی اسلات دوم. حتی کارت وای‌فای هم قابل تعویضه و اگر روزی استاندارد جدیدی آمد، می‌توانید عوضش کنید.

اقلام همراه

آداپتور برق: ۱۷۰ وات (با کانکتور گرد)

توی جعبه، به جز خود دستگاه و دفترچه‌ها، فقط یک چیز مهم وجود دارد: شارژر. همانطور که در بررسی ظاهری هم گفتیم، اینجا خبری از پورت‌های شارژ مستطیلی لنوو (Slim Tip) نیست و با یک کانکتور گرد طرف هستیم. آداپتور همراه دستگاه یک مدل ۱۷۰ واتی نسبتاً بزرگ است که برای تغذیه گرافیک RTX 4060 و پردازنده‌های پرمصرف سری HX کافی به نظر می‌رسد، اما اگر قصد دارید از نهایت قدرت توربو دستگاه استفاده کنید، این شارژر دقیقاً “لب مرز” است و باید همیشه همراهتان باشد.

نمایشگر؛ نقطه‌ی قوتِ انفجاری!

رزولوشن: ۲۵۶۰×۱۶۰۰

نسبت تصویر: ۱۶:۱۰

تراکم پیکسلی(PPI) : ۱۸۸ پیکسل‌براینچ

نوع پنل: IPS

نسبت صفحه به بدنه: ۸۹٪

نرخ نوسازی: ۱۸۰ هرتز

sRGB: 100%

Adobe RGB: 85%

DCI-P3: 95%

پشتیبانی از VRR: دارد (G-SYNC Compatible)

حداکثر روشنایی: ۵۰۰ نیت

حداقل روشنایی: حدود ۱۰ نیت

نوع پوشش: مات (Anti-Glare)

صفحه لمسی: دارد

رسیدیم به بخشی که Lenovo Lecco Bellator رسماً رقباش رو ضربه‌فنی می‌کنه! وقتی صحبت از صفحه نمایش میشه، لنوو اینجا نه تنها کم نذاشته، بلکه انگار پنل لپ‌تاپ‌های پرچمدار سری Legion رو برداشته و گذاشته روی این دستگاهِ خوش‌قیمت. مهم نیست کدوم نسخه (اینتل یا AMD) رو می‌خرید، چون جفتشون از این پنلِ شاهکار بهره می‌برن. ما با یک نمایشگر ۱۶ اینچی با نسبت تصویر ۱۶:۱۰ طرفیم که هم فضای کار بیشتری میده و هم حاشیه‌های پایین رو حذف کرده.

چرا می‌گیم انفجاری؟ اولین چیزی که چشم رو می‌گیره، ترکیب روشنایی ۵۰۰ نیت با رزولوشن ۲.۵K هست. تو این بازه قیمتی، اکثر رقبا نهایتاً ۳۰۰ یا ۳۵۰ نیت روشنایی دارن، اما Bellator مثل پروژکتور می‌درخشه! این یعنی حتی زیر نور لامپ‌های قوی یا محیط‌های پرنور، تصویر کاملاً شفاف و خواناست و پوشش مات (Anti-Glare) هم جلوی بازتاب نور مزاحم رو می‌گیره.

بهشتِ گیمرها و گرافیست‌ها رفرش‌ریت ۱۸۰ هرتز باعث میشه همه‌چیز، از حرکت موس تو محیط ویندوز گرفته تا هدشات کردن تو بازی‌های شوتر، “کره” و فوق‌العاده نرم به نظر بیاد. به لطف پشتیبانی از G-SYNC، خبری از پارگی تصویر (Tearing) نیست و گیم‌پلی یکدست رو تجربه می‌کنید. اما سورپرایز اصلی برای طراحان و ادیتورهاست: این پنل نه تنها ۱۰۰٪ فضای رنگی sRGB رو پوشش میده، بلکه حدود ۹۵٪ فضای حرفه‌ای DCI-P3 رو هم ساپورت می‌کنه! رنگ‌ها زنده، عمیق و دقیق هستن (کنتراست ۱۵۰۰:۱) و قرمزها و سبزها جوری نمایش داده میشن که انگار دارن از صفحه بیرون می‌زنن.

حرف آخر: اگر کارتون تولید محتواست یا گیمری هستید که کیفیت تصویر براش حکم مرگ و زندگی رو داره، این نمایشگر تو این رنج قیمت بی‌رقیبه. لنوو اینجا واقعاً گل کاشته و یه نقطه قوت بزرگ ساخته که ارزش خرید دستگاه رو چند برابر می‌کنه.

کیبورد و تاچ‌پد؛ کارراه‌انداز، اما بدون زرق‌وبرق

نور پس‌زمینه کیبورد: سفید تک‌زونه (غیرقابل تنظیم رنگ)

ابعاد تاچ پد: حدود ۱۲۰ سانتی‌متر مربع

جنس تاچ پد: پلاستیک

در بخش کیبورد، Lenovo Lecco Bellator عملکردی داره که می‌شه بهش گفت: “استاندارد و قابل‌قبول”. اگه قبلاً با لپ‌تاپ‌های لنوو کار کرده باشید، حس تایپ کردن با این دستگاه براتون کاملاً آشناست. چیدمان کلیدها عالیه و خبر خوش برای گیمرها اینه که کلیدهای جهت‌نما (Arrow Keys) سایز کامل هستن و توی یک بخش جداگانه قرار گرفتن که موقع بازی کردن نعمت بزرگیه.

حس تایپ چطوره؟ بازخورد کلیدها (Tactile) متوسط رو به خوبه و عمق فشردگی مناسبی داره. تایپ کردن باهاش نرم و کم‌صداست و اون صدای “تق تق” خشک رو نمیده. اما بیاید روراست باشیم (همون‌طور که تو بررسی ویدیو هم گفتیم): این کیبورد به پای تجربه “جادویی” کیبوردهای سری Legion نمی‌رسه و حتی شاید حس تایپ سری LOQ برای بعضی‌ها جذاب‌تر باشه. یه نکته مهم دیگه: اینجا خبری از رقص نور و RGB نیست! نور پس‌زمینه فقط سفید یخی هست که شاید برای RGB-بازها دلسردکننده باشه، اما ظاهری مینیمال و حرفه‌ای به دستگاه داده که توی محیط کار هم تابلو نمی‌شه.

تاچ‌پد؛ فقط برای اینکه باشه! و اما تاچ‌پد… اگه بخوام صادق باشم، تجربش دقیقاً در حد واژه «معمولی» باقی می‌مونه. ما با یه سطح پلاستیکی طرفیم که انگشت روش روون حرکت می‌کنه و سیستم Palm Rejection (رد کردن برخورد کف دست) هم خوب کار می‌کنه تا موقع تایپ خطا نداشته باشید. اما سایزش برای یه لپ‌تاپ ۱۶ اینچی اونقدرها بزرگ نیست و حس پریمیوم بودن رو منتقل نمی‌کنه. البته بیاید واقع‌بین باشیم؛ شما قراره با این دستگاه گیم بزنید، پس قطعاً ۹۹ درصد مواقع یه ماوس گیمینگ بهش وصله و این تاچ‌پد فقط برای کارهای دم‌دستی تو کافه یا دانشگاه قراره کارتون رو راه بندازه.

اسپیکر، وب‌کم و میکروفون؛ خداحافظی با ۷۲۰p!

حداکثر ولوم اسپسکر ها: 85 dB SPL

رزولوشن وبکم: 1080p

پشتیبانی از باز کردن قفل با چهره: ندارد

وب‌کم؛ بالاخره یه تصویر واضح! اول از همه بریم سراغ اون “چشم” بالای نمایشگر. لنوو تو مدل Lecco Bellator بالاخره دست از سر اون سنسورهای قدیمی ۷۲۰p برداشته و از یه وب‌کم ۱۰۸۰p استفاده کرده. خدا رو شکر! کیفیت تصویر توی نور کافی واقعاً خوبه؛ جزئیات صورت شارپه و رنگ‌ها طبیعی ثبت می‌شن. البته مثل اکثر لپ‌تاپ‌های دنیا، اگه نور اتاق کم باشه، نویز تصویر بالا میره، ولی برای کلاس‌های آنلاین، جلسات کاری یا تماس تصویری با دوستان، کاملاً سربلندتون می‌کنه. فقط حواستون باشه: اینجا خبری از سنسور IR نیست، پس قابلیت باز کردن قفل با تشخیص چهره (Windows Hello) رو نداریم و باید به همون پین‌کد بسنده کنید.

اسپیکرها؛ خوب، ولی نه برای پارتی! اسپیکرهای دستگاه در دو طرف کیبورد جا خوش کردن و صدا رو مستقیم به سمت شما شلیک می‌کنن. اگه بخوام تو یه جمله توصیفشون کنم: “کار راه‌انداز و باکیفیت”. حجم صدا (حدود ۸۵ دسی‌بل) برای یه اتاق متوسط کاملاً کافیه و حتی اگه ولوم رو تا ته زیاد کنید، صدا تیز نمیشه و شفافیتش رو حفظ می‌کنه. برای دیدن یوتیوب، فیلم دیدن یا موزیک ملایم گوش دادن عالیه. اما خب، ما با یه لپ‌تاپ میان‌رده طرفیم، پس نباید انتظار بیس (Bass) کوبنده و عمیق داشته باشید. اگه گیمر هستید و می‌خواید صدای پای دشمن رو با دقت بشنوید یا عاشق موزیک‌های بیس‌دار هستید، قطعاً به یه هدفون خوب نیاز دارید.

میکروفون: میکروفون‌های دوگانه دستگاه هم عملکرد قابل‌قبولی دارن. نویزهای محیطی (مثل صدای فن خود لپ‌تاپ) رو تا حد خوبی فیلتر می‌کنن تا صدای شما واضح به طرف مقابل برسه. خلاصه اینکه برای تماس‌های صوتی نیاز نیست حتماً هدست وصل کنید و میکروفون داخلی کارتون رو راه میندازه.

پورت‌ها و اتصالات؛ یک فاجعه‌ی مدرن در سال ۲۰۲۵!

USB-A Ports

۳ عدد، همه USB 3.2 Gen 1 (تا ۵ گیگابیت بر ثانیه). یکی از آن‌ها قابلیت شارژ دستگاه‌های متصل حتی در حالت خاموش دارد.

USB-C Ports

۱ عدد، USB 3.2 Gen 2 (۱۰ گیگابیت بر ثانیه) با Power Delivery و DisplayPort

Thunderbolt

ندارد

USB-C Charging

پشتیبانی نمی‌شود (شارژ فقط از طریق آداپتور گرد اختصاصی)

USB-C Display Out

پشتیبانی کامل (DisplayPort 1.4)

HDMI

یک پورت HDMI 2.1 با پشتیبانی از 4K@120hz و 8K@60hz

DisplayPort

از طریق پورت USB-C

3.5mm Jack

جک ترکیبی هدفون/میکروفون

Card Reader

ندارد

Ethernet

یک پورت RJ45 با سرعت ۱ گیگابیت

Proprietary Port

دارد (کانکتور شارژ گرد اختصاصی)

Security Lock

دارد (Kensington Lock)

Wi-Fi

نسخه Wi-Fi 6E (۸۰۲.۱۱ax) با باند ۶ گیگاهرتز. آداپتور MediaTek یا مشابه برای اتصال پایدار و کم‌تأخیر در گیمینگ.

Bluetooth

نسخه ۵.۳ با مصرف پایین و اتصال مطمئن به لوازم جانبی گیمینگ.

بیاید اول نیمه پر لیوان رو ببینیم. لنوو در Lecco Bellator مجموعه‌ای از پورت‌های “سنتی” و گیمینگ‌محور رو چیده که برای کسانی که کلی ماوس و کیبورد و کول‌پد دارن، عالیه. وجود سه پورت USB-A یعنی لازم نیست نگران اتصال لوازم جانبی قدیمی‌تون باشید. همچنین پورت شبکه (LAN) گیگابیتی و پورت ارزشمند HDMI 2.1 هم حضور دارن که بهتون اجازه میده تصویر 4K با نرخ ۱۲۰ هرتز رو روی تلویزیون بگیرید و حالشو ببرید.

اما… (و اینجا صدای فریاد ما بلند میشه!) بزرگ‌ترین شوک و نقطه ضعف این دستگاه، وجود فقط و فقط یک پورت USB-C هست! واقعاً درک نمی‌کنم؛ تو سال ۲۰۲۵ هستیم که همه‌ی دنیا دارن به سمت Type-C میرن، اونوقت لنوو فقط یه دونه پورت گذاشته؟ این یعنی اگه بخواید هاب وصل کنید یا خروجی تصویر دوم بگیرید، عملاً دستتون بسته‌ست و باید وارد دنیای کلافه‌کننده «دانگل‌بازی» بشید. بدتر اینکه کارت‌خوان SD هم حذف شده، پس اگه عکاس یا تولیدکننده محتوا هستید، خرید یه هاب USB-C از نون شب براتون واجب‌تره.

شارژر گرد و اتصالات بی‌سیم: یه نکته عجیب دیگه، استفاده از پورت شارژ سوزنی (گرد) قدیمیه. اینجا خبری از اون سوکت‌های مستطیلی معروف لنوو یا شارژ کامل با USB-C نیست و باید همیشه اون آجر ۱۷۰ واتی رو با خودتون حمل کنید. البته تو بخش بی‌سیم، لنوو جبران کرده. چیپست Wi-Fi 6E با باند ۶ گیگاهرتز و بلوتوث نسخه ۵.۳ باعث میشه اتصالتون توی بازی‌های آنلاین کاملاً پایدار و کم‌تأخیر باشه و حداقل از بابت پینگ و لگ نگرانی نداشته باشید.

جزئیات سخت افزار

پردازنده(CPU)؛ نبرد خونینِ تیم قرمز و آبی در زمین لنوو

برند

Intel / AMD

مدل

Core i7-14650HX / Ryzen 9 8940HX

تعداد هسته

16/16

تعداد تردز (رشته)

24/36

وقتی به بخش سخت‌افزار و توان پردازشی Lenovo Lecco Bellator می‌رسیم، لنوو استراتژی بسیار هوشمندانه‌ای را پیاده کرده است. آن‌ها به جای اینکه کاربر را محدود به یک برند کنند، میدان رقابت را برای هر دو غول دنیای تراشه، یعنی تیم آبی (Intel) و تیم قرمز (AMD) باز گذاشته‌اند. این لپ‌تاپ در دو کانفیگ کاملاً متفاوت عرضه می‌شود که هر کدام شخصیت و ویژگی‌های خاص خودشان را دارند، اما هدف هر دو یکی است: ارائه قدرت حداکثری.

۱. تیم قرمز؛ ملاقات با هیولای رایزن (Ryzen 9 8940HX)

نسخه‌ای که ما در استودیوی بینوشا زیر ذره‌بین بردیم، مجهز به پردازنده AMD Ryzen 9 8940HX بود. بگذارید بدون تعارف بگویم: این پردازنده یک “هیولای رام‌نشدنی” است. این تراشه با معماری پیشرفته و ترکیب ۱۲ هسته (شامل ۴ هسته قدرتمند Zen 5 و ۸ هسته بهینه Zen 5c) و ۲۴ رشته پردازشی، در بنچمارک‌ها گرد و خاک به پا کرد. در تست‌های چند هسته‌ای (Multi-Core) مثل Cinebench، امتیازاتی که ثبت کردیم فراتر از حد انتظار برای یک لپ‌تاپ میان‌رده بود. اگر کار شما رندرینگ سنگین، کامپایل کردن کدهای طولانی برنامه‌نویسی یا اجرای ماشین‌های مجازی (Virtual Machines) متعدد است، این پردازنده دقیقاً برای شما ساخته شده. قدرت خام AMD در اینجا حرف اول و آخر را می‌زند و در گیمینگ هم پا به پای کارت گرافیک RTX 4060 می‌آید تا گلوگاهی ایجاد نشود.

۲. تیم آبی؛ تعادل و سرعت (Core i7 14650HX)

در طرف دیگر، کانفیگ اینتلی با پردازنده Core i7 14650HX قرار دارد. این پردازنده ۱۶ هسته‌ای (از سری Raptor Lake Refresh HX) با فرکانس بوست ۵.۲ گیگاهرتز، شاید در قدرت خامِ چند هسته‌ای کمی پایین‌تر از رقیب رایزنی خود قرار بگیرد، اما یک برگ برنده بزرگ دارد: سازگاری. به لطف تکنولوژی Intel QuickSync، این نسخه برای تدوین‌گرهای ویدیو و کسانی که با نرم‌افزارهای ادوبی (Premiere, After Effects) کار می‌کنند، خروجی‌های سریع‌تر و محیط کاری روان‌تری فراهم می‌کند. همچنین در تست‌های ما، مدیریت مصرف انرژی در حالت بیکاری در نسخه اینتل کمی بهینه‌تر بود که منجر به شارژدهی باتری اندکی بهتر می‌شود.

رازِ پایداری (طراحی ۳ فنه)

اما سوال اصلی اینجاست: این همه قدرت در یک بدنه نسبتاً باریک چطور کنترل می‌شود؟ پاسخ در سیستم خنک‌کننده منحصر‌به‌فرد Lecco نهفته است. برخلاف ۹۰ درصد لپ‌تاپ‌های گیمینگ بازار که از دو فن استفاده می‌کنند، لنوو در اینجا از یک طراحی ۳ فنه (Tri-Fan Cooling) استفاده کرده است. فن سوم که کوچک‌تر است، مستقیماً وظیفه خنک‌سازی بخش‌های حساسِ اطراف GPU و حافظه ویدیویی را بر عهده دارد و به جریان هوای کلی کمک می‌کند. نتیجه این مهندسی چیست؟ در تست‌های طولانی‌مدت ما (Stress Test)، دستگاه توانست فرکانس‌های بالا را برای مدت طولانی‌تری حفظ کند و خبری از افت عملکرد ناگهانی (Thermal Throttling) نبود. بدنه دستگاه گرم می‌شود، اما نه در حدی که نگران‌کننده باشد و این پایداری دقیقاً همان چیزی است که گیمرها و مهندسان می‌خواهند.

مهم نیست کدام تیم را انتخاب می‌کنید؛ چه Ryzen 9 که پادشاه قدرت خام و رندرینگ است و چه Core i7 که یار وفادار ادیتورهاست. هر دو نسخه به لطف سیستم کولینگ ۳ فنه، عملکردی بسیار فراتر از کلاس قیمتی خودشان ارائه می‌دهند. این لپ‌تاپ ثابت می‌کند که برای داشتن پرفورمنسِ سطح بالا، حتماً نباید پول یک لپ‌تاپ پرچمدار ۴۰۰۰ دلاری را پرداخت کنید. اگر اولویت شما “عملکرد خالص” است، Lecco Bellator یکی از بهترین خریدهای سال خواهد بود.

گرافیک (GPU)؛ جادوی نسل جدید در کالبد اقتصادی

برند

NVIDIA

مدل

GeForce RTX 4060 Laptop GPU

Dedicated/Integrated

Dedicated (مجزا)

سایز VRAM

۸ گیگابایت GDDR6

توان کل گرافیک (TGP)

۱۱۵ وات

در بخش گرافیک، لنوو تصمیم گرفته کار خریدار را راحت کند و قید مدل‌های ضعیف‌تر (مثل ۴۰۵۰) را زده است. همه کانفیگ‌های Lecco Bellator، چه اینتل و چه AMD، با یک کارت گرافیک واحد و قدرتمند عرضه می‌شوند: RTX 4060 Laptop GPU.

بیایید روراست باشیم؛ ما با یک لپ‌تاپ میان‌رده طرف هستیم که می‌خواهد جای خالی بین LOQ و Legion را پر کند. این کارت گرافیک بر پایه معماری Ada Lovelace ساخته شده و یک جهش بزرگ نسبت به نسل قبلی است. اما برگ برنده اصلی کجاست؟ در هوش مصنوعی. به لطف قابلیت Frame Generation و DLSS 3.5، این کارت گرافیک می‌تواند فریم‌های مصنوعی تولید کند و عملکرد بازی‌ها را دو برابر کند! این دقیقاً همان “جادویی” است که باعث می‌شود بازی کردن روی رزولوشن بالای 2.5K با این لپ‌تاپ ممکن و لذت‌بخش شود.

عملکرد در بازی‌های سنگین: شاید بپرسید: “آیا زور این گرافیک به بازی‌های سال ۲۰۲۵ می‌رسد؟” پاسخ قطعاً بله است. در عناوین سنگین و AAA مثل Cyberpunk 2077، Alan Wake 2 یا Black Myth: Wukong، اگر تنظیمات را روی High بگذارید و DLSS را روشن کنید، به نرخ فریم‌های کاملاً روان (بالای ۶۰ فریم) می‌رسید. البته در صحنه‌های خیلی شلوغ ممکن است کمی خطای بصری (Artifact) ببینید که کاملاً قابل چشم‌پوشیه. برای بازی‌های رقابتی مثل Valorant یا CS2 هم که اصلاً جای بحث نیست؛ نرخ فریم به راحتی از ۲۰۰ عبور می‌کند و خوراکِ آن نمایشگر ۱۸۰ هرتزی است.

خنک‌کننده و توان ۱۱۵ وات: نکته طلایی ماجرا اینجاست: توان ۱۱۵ واتی این گرافیک با سیستم کولینگ سه‌فنه (3-Fan) که قبلاً ازش تعریف کردیم، کاملاً چفت شده است. حرارت به خوبی مدیریت می‌شود و خبری از افت عملکرد (Throttling) وسط بازی نیست. نتیجه؟ گرافیکی که همیشه با حداکثر توان کار می‌کند و شما را در حساس‌ترین لحظات بازی لنگ نمی‌گذارد. اگر گیمر هستید و دنبال کارت گرافیکی می‌گردید که تا چند سال آینده بازی‌ها را با کیفیت عالی اجرا کند و جیبتان را هم خالی نکند، RTX 4060 روی این دستگاه، بهترین انتخاب ممکن است.

رم (RAM)؛ سرعتی که دوستش داریم!

ظرفیت

۱۶ گیگابایت

تعداد ماژول‌ها

۲ عدد (SO-DIMM)

نوع

DDR5

سرعت

۵۶۰۰ مگاهرتز

بیایید یک‌بار برای همیشه خیالمان را راحت کنیم: در Lenovo Lecco Bellator خبری از سیاست‌های محدودکننده نیست. لنوو می‌داند وقتی پردازنده‌های سری HX را درون یک لپ‌تاپ می‌گذارد، باید خوراکِ مناسبی هم به آن‌ها برساند. به همین دلیل، اینجا از حافظه‌های نسل جدید DDR5 با فرکانس فوق‌العاده‌ی ۵۶۰۰ مگاهرتز استفاده شده است. این یعنی پردازنده هیچ‌وقت معطلِ رسیدن اطلاعات نمی‌ماند و سیستم در سنگین‌ترین سناریوها هم «نفس کم نمی‌آورد».

برخلاف بسیاری از لپ‌تاپ‌های امروزی که رم را روی مادربرد جوش می‌دهند و عملاً راه ارتقا را می‌بندند، لنوو در این مدل به کاربر احترام گذاشته است. شما با باز کردن درب پشتی، به دو اسلات رم SO-DIMM دسترسی کامل دارید. این یعنی چی؟ یعنی شما امروز نسخه ۱۶ گیگابایتی را می‌خرید که برای تمام بازی‌های ۲۰۲۵ و کارهای ادیت کافی است، اما دستتان برای آینده کاملاً باز است. هر زمان که پروژه‌هایتان سنگین‌تر شد، می‌توانید با هزینه کم، رم دستگاه را تا ۶۴ گیگابایت ارتقا دهید.

سرعت ۵۶۰۰ مگاهرتزی باعث شده تا محیط ویندوز و اجرای بازی‌ها بسیار “شلاقی” و سریع باشد. ترکیب این سرعت بالا با قابلیت ارتقای آسان، Lecco Bellator را به یک سرمایه‌گذاری مطمئن برای سال‌های آینده تبدیل کرده است؛ دستگاهی که با نیازهای شما رشد می‌کند و قدیمی نمی‌شود.

حافظه ذخیره سازی؛ سرعت بالا و نعمتی به نام “اسلات دوم”!

ظرفیت اعلام‌شده

۱۰۰۰ گیگابایت

ظرفیت قابل استفاده

۹۳۱ گیگابایت

درایو ۱

Samsung PM9A1 یا مشابه NVMe SSD

یادتونه تو بخش رم چقدر ذوق کردیم که دستمون بازه؟ خبر خوب اینه که لنوو تو بخش حافظه هم همین فرمون رو رفته جلو و یکی از بزرگترین دغدغه‌های گیمرها رو برطرف کرده. ما توی استودیو با نسخه ۱ ترابایتی کار کردیم و باید بگم سرعت درایوهای PCIe Gen 4 این دستگاه واقعاً حس می‌شه. ویندوز توی کسری از ثانیه بالا میاد و اون صفحات لودینگ طولانی بازی‌ها که آدم رو پیر می‌کردن، اینجا به خاطره تبدیل شدن. حتی وقتی داشتیم فایل‌های حجیم ویدیویی رو جابجا می‌کردیم، سرعت انتقال اونقدر بالا بود که هیچ لگ یا مکثی حس نکردیم.

نکته طلایی و چیزی که Lenovo Lecco Bellator رو از خیلی از رقبا جدا می‌کنه، وجود دو تا اسلات M.2 هست. شاید بگید “خب که چی؟” اما باور کنید تو دنیایی که بازی‌ها دارن ۲۰۰ گیگابایتی می‌شن، داشتنِ فقط یک اسلات یعنی فاجعه! اما اینجا داستان فرق داره. شما می‌تونید همین الان با ۱ ترابایت شروع کنید و هر وقت حافظه‌تون پر شد (که زود هم پر می‌شه!)، بدون اینکه نیاز باشه ویندوز رو عوض کنید یا درگیر دردسرهای انتقال اطلاعات بشید، خیلی شیک یه SSD جدید می‌خرید و می‌ذارید توی اسلات دوم.

آزادی عمل تا بی‌نهایت دسترسی به این اسلات‌ها هم مثل آب خوردنه؛ چند تا پیچ رو باز می‌کنید و تمام. اگر بودجه‌ش رو داشته باشید، می‌تونید ظرفیت دستگاه رو به عددهای عجیب و غریبی مثل ۸ ترابایت برسونید! درسته که از RAID سخت‌افزاری خبری نیست، ولی واقعاً کی تو لپ‌تاپ گیمینگ به RAID نیاز داره وقتی دو تا درایو مستقل و فوق‌سریع داره؟ خلاصه اینکه اگه آرشیو فیلم‌هاتون سنگینه یا دیتای بازی‌هاتون سر به فلک کشیده، این لپ‌تاپ با آغوش باز ازتون استقبال می‌کنه.

پرفورمنس

حرارت و صدا: سکوت یا طوفان؟ چالش خنک‌ماندن

دما کیبورد در حالت بیکار: حدود ۳۲ درجه سانتی‌گراد

دما کیبورد در حالت بارگذاری: تا ۴۵ درجه سانتی‌گراد

صدای فن در حالت بیکار: حدود ۳۰ دسی‌بل

صدای فن در حالت بارگذاری: تا ۵۰ دسی‌بل

نرم‌افزار کنترل توان و فن: دارد (Lenovo Vantage)

بگذارید همین اول کار آب پاکی رو بریزیم رو دستتون: Lenovo Lecco Bellator یه لپ‌تاپ گیمینگ قدرتمنده و قوانین فیزیک رو نمی‌شه دور زد؛ پس اگه دنبال سکوت مطلق هستید، آدرس رو اشتباه اومدید. اما… لنوو اینجا یه برگ برنده رو کرده که ورق رو برمی‌گردونه: سیستم خنک‌کننده سه فنه (Tri-Fan).

توی کارهای روزمره مثل وب‌گردی یا تایپ کردن، دستگاه انقدر ساکت و آرومه که شاید شک کنید فن‌ها اصلا روشن هستن یا نه. اما به محض اینکه بازی رو اجرا می‌کنید، این آرامش تبدیل به طوفان می‌شه. نکته ظریف و مهم اینجاست: صدای فن‌ها بلند می‌شه، بله، ولی جنس این صدا بیشتر شبیه «هجوم باد» هست تا اون سوت‌کشیدن‌های تیز و آزاردهنده‌ای که تو بعضی لپ‌تاپ‌ها مغز آدم رو سوهان می‌کشه. درسته که توی محیط‌های خیلی ساکت نگاه‌ها رو به سمتتون می‌چرخونه، ولی نویزش طوری نیست که سردرد بگیرید.

خوشبختانه، لنوو افسار این اژدها رو داده دست خودتون. با نرم‌افزار Lenovo Vantage، می‌تونید تعیین کنید که الان وقت سکوته (Quiet Mode) یا وقت جنگ (Performance Mode).

تست گرما: آیا انگشتانمان می‌سوزد؟ و اما مهم‌ترین سوال گیمرها: “بعد از دو ساعت بازی، دستم کباب می‌شه؟” جواب منفیه. مهندسی جریان هوا تو این دستگاه جوریه که حتی وقتی سیستم داره از تمام زورش استفاده می‌کنه، دمای سطح کیبورد (مخصوصاً کلیدهای WASD و محل استراحت مچ) خنک و مطبوع باقی می‌مونه و معمولاً از ۴۵ درجه بالاتر نمیره. گرما هوشمندانه به سمت بالای کیبورد و نزدیک لولاها هدایت می‌شه، جایی که دست شما تماسی باهاش نداره. خلاصه که سیستم سه فنه اینجا فقط یه شعار تبلیغاتی نیست و واقعاً رفاه گیمر رو تأمین می‌کنه.

امکانات جانبی؛ خداحافظی با زرق‌وبرق‌های اضافی

بیومتریک

ندارد

نورپردازی RGB

دارد (تک رنگ سفید)

پشتیبانی از قلم لمسی

ندارد

نمایشگر ثانویه

ندارد

این دستگاه نیومده که “آچار فرانسه” باشه یا با قابلیت‌های عجیب و غریبش شما رو شگفت‌زده کنه. لنوو اینجا یه فلسفه ساده داشته: «حذف اضافات، تمرکز روی اصل کاری‌ها.»

بازگشت به دورانِ رمز و پین! اولین جایی که این سادگی (یا شاید هم کمبود) خودش رو نشون می‌ده، لحظه ورود به ویندوزه. متأسفانه باید بگم خبری از سنسور تشخیص چهره (IR) یا حسگر اثر انگشت نیست. پس اون راحتیِ “نگاه کن و وارد شو” رو فراموش کنید و آماده باشید که مثل قدیم، هر بار پین‌کد یا پسوردتون رو تایپ کنید. امنه؟ بله. سریعه؟ نه به اندازه سرفیس‌ها یا لپ‌تاپ‌های گرون‌قیمت.

نکته بعدی که خیلی تو ذوق (یا شاید هم خوشایندِ) بعضی‌ها می‌زنه، بحث نورپردازیه. اگه عاشق این هستید که لپ‌تاپتون مثل درخت کریسمس چشمک بزنه و اتاق رو با نورهای RGB رنگین‌کمونی کنه، Lecco Bellator ناامیدتون می‌کنه. اینجا فقط یه نور پس‌زمینه سفید یخی داریم. شاید بگید “حیف شد”، ولی بیاید نیمه پر لیوان رو ببینیم: این نور سفید یه ظاهر شیک، مینیمال و “بزرگسالانه” به دستگاه داده. یعنی می‌تونید روزها خیلی راحت لپ‌تاپ رو ببرید سر کار یا دانشگاه، بدون اینکه جیغ بزنه “من یه گیمرم!”.

فقط یک لپ‌تاپ، نه کمتر نه بیشتر و در آخر، انتظار حرکات آکروباتیک از این دستگاه نداشته باشید. لولاها ۳۶۰ درجه نمی‌چرخن، خبری از صفحه لمسی نیست و قلمی هم پشتیبانی نمی‌شه. ما با یه فرم‌فکتور کاملاً کلاسیک و سنتی طرفیم که فقط برای یک کار ساخته شده: روی میز قرار بگیره و با قدرت تمام براتون کار کنه. پس اگه طراح هستید و عادت دارید روی صفحه نقاشی کنید، حتماً باید یه قلم نوری جداگانه کنار دستتون داشته باشید.

بالاخره بخریم یا نه؟ حرف آخر…

اگر بخوایم تمام صحبت‌هامون رو تو چند جمله خلاصه کنیم، باید بگم Lenovo Lecco Bellator یکی از عجیب‌ترین و در عین حال هوشمندانه‌ترین محصولات امساله. لنوو با این دستگاه، عملاً یه “قمار بزرگ” کرده و فرمولی رو پیاده کرده که خیلی از گیمرها و تولیدکننده‌های محتوا سال‌هاست منتظرش بودن: «حذف تجملات ظاهری، تزریق قدرت خالص.»

چرا این لپ‌تاپ بازار رو بهم می‌ریزه؟ تا پیش از این، شما همیشه در یک دو راهی سخت بودید: یا باید پول زیادی می‌دادید و سری Legion می‌خریدید تا نمایشگر خوب و کولینگ قوی داشته باشید، یا باید به سری LOQ راضی می‌شدید و قید نمایشگر روشن و پردازنده‌های پرچمدار رو می‌زدید. اما Bellator این بازی رو بهم زده. این لپ‌تاپ به شما می‌گه: “من بدنه فلزی و پورت‌های زیاد ندارم، اما در عوض بهترین صفحه نمایش و قوی‌ترین پردازنده کلاس خودم رو بهت می‌دم.”

این دستگاه دقیقاً برای کی ساخته شده؟ اگر شما یه گیمر حرفه‌ای، تدوین‌گر ویدیو یا برنامه‎‌نویس هستید که بودجه‌تون محدوده، ولی کیفیت تصویر ۵۰۰ نیتی و قدرت پردازش سنگین براتون “حیاتی” محسوب می‌شه، این لپ‌تاپ بی‌رقیب‌ترین گزینه روی میز برای شماست. در واقع شما پولتون رو فقط بابت “فریم ریت” و “پیکسل” می‌دید، نه بابت برند یا بدنه لوکس. سیستم خنک‌کننده سه فنه و آزادی عمل کامل در ارتقای رم و حافظه، ویژگی‌هایی هستن که تو لپ‌تاپ‌های این رنج قیمتی مثل الماس کمیابن.

اما چه کسانی نباید بخرن؟ بیاید تعارف رو بذاریم کنار؛ اون تک پورت بودن تایپ‌سی (USB-C) یه شوخی نیست و می‌تونه اعصاب‌خردکن باشه. اگر شما کسی هستید که مدام گجت‌های مختلف، هاب، مانیتور دوم و اکسسوری‌های مدرن به لپ‌تاپ وصل می‌کنید، یا اگر دانشجو هستید و یه دستگاه سبک با باتری طولانی می‌خواید که کل روز تو کوله‌تون باشه، شاید این مدل شما رو کلافه کنه. این دستگاه بیشتر شبیه یه “کیس کامپیوتر فشرده” است که باید روی میز خونه پارک بشه و قدرتش رو به رخ بکشه، نه یه اولترابوکِ همیشه همراه.

حکم نهایی: اگر بتونید چشم‌تون رو روی بدنه پلاستیکی و کمبود پورت ببندید، Lenovo Lecco Bellator پکیجی رو بهتون میده که از نظر نسبتِ «عملکرد به قیمت»، هیچ رقیبی جرأت نزدیک شدن بهش رو نداره. این یک “لجیون” در لباس مبدله که اومده تا با قیمت “لوک”، قواعد بازی رو تغییر بده.